kabouterke

Om te eindigen....

2009-05-08T13:14:00.002+02:00

Nog een weekje en Tibo is al 8 maanden bij ons. In deze 8 maanden is er heel wat gebeurd. Met Tibo gaat alles zeer goed. Sinds de operatie aan zijn oortjes begint Tibo steeds meer woordjes te vormen. Tauto(s), tacteu, opedoe, bad, pakke, papje, baowete (echt op zijn dialect voor buiten)...etc.. Tibo loopt in plaats van te stappen, is mega nieuwsgierig...het is ondertussen echt een jongen geworden in plaats van het babietje dat we naar hier brachten.
Om onze jongen de kans te geven om rustig in alle privacy op te groeien hebben we besloten om de blog niet verder aan te vullen. De blog blijft bestaan zodat kandidaat adoptanten de nodige info kunnen terugvinden. Wij szijn nog teeds bereikbaar via alle andere kanalen (telefoon, e-mail, etc)

En welgemeende dikke mercie aan iedereen die ons verhaal heeft mee gevolgd en mee heeft beleefd.

Oortjes

2009-03-17T09:05:00.003+01:00

Vorige week donderdag werden er eindelijk buisjes in de oortjes Tibo geplaatst.
Van december tot maart is toch wel erg lang wachten als je weet dat Tibo ongeveer 40 à 45 decibel minder hoorde dan normaal. Wij hebben de hele periode echt geprobeerd om luid tegen hem te praten en veel met lichaamstaal en gebaren te werken. Dit is erg goed gegaan.
Donderdag moesten we om 07h30 in Leuven zijn. De rit waar we normaal 30 minuten over doen heeft 1.5 uur geduurd. We waren een goed half uurke te laat maar hadden onderweg al een belleke gedaan. Eénmaal daar aangekomen en we ons ingeschreven hadden wilden we nog even de pamper van Tibo vervangen. We waren net klaar en de verpleger was ons al aan het op wachten aan de deur van het WC In de OK stonden ze ons al op te wachten. Tibo was erg rustig. Hij was zo weer in't slaap. Deze keer met iets wat meer stress omdat er een stagair anesthesist was die hem in slaap wou doen en die had behoorlijk veel zenuwen...Na ongeveer een uurke zou de operatie gedaan zijn. De chirurge had nog eens benadrukt dat ze helemaal niet zeker was dat er veel gehoorwinst zou zijn. We zijn nog effe gaan genieten van een tasje koffie (Tibo was in goede handen) om dan net op tijd terug aan het daghospitaal te zijn. Ik mocht onmiddellijk doorlopen naar de ontwaakruimte. Tibo was 'WAKKER' en een beetje over zijn toeren. Na 5 minuutjes had hij ook nog HONGER in 't kwadraat...ik vroeg een flesje en ja hoor ze kwamen nog eens af met 60ml suikerwater. Na twee keer zuigen aan dat flesje was dat alweer leeg...Tibo had NOG honger... het was erg druk in de ontwaakruimte. Voor het tweede flesje hebben we nog een 30tal minuutjes moeten wachten. Nadat ook dit flesje aan een record tempo leeg was stond Tibo in zijn bedje te springen en begon hij te ontdekken dat hij kan horen.
Na nog een aantal minuten mochten we naar de nazorg. De baxter werd uit zijn voetje gehaald. Tibo heeft een boke, papke en puddingske gegeten en is dan volop in de speelhoek zich gaan uitleven. 's Middag waren we alweer thuis. Tibo is vooral verbaast over alle nieuwe geluiden die hij kan horen (klotsen van vloeistof in een flesje, regendruppels tegen de ramen, stappen van de voetjes, het ruisen van de lakens van het bedje, etc...) enkel de dampkap was een probleem (bang). Bij het middag slaapke was er ook een probleem omdat hij nu alle omgevingsgeluiden hoort. De voorbije nachten was het erg moeilijk om te slapen. De eerste keer naar het onthaalmoeke was wel weer een succes.

Binnen twee weken moeten we een laatste check laten doen van zijn oorkes en dan zit het er voor ons hopelijk voor een tijdje op.

Nog wat nieuwtjes

2009-02-06T08:59:00.002+01:00

De laatste dagen verliep het 'afzetten' bij het onthaalmoeke weer heel moeilijk. Tibo heeft echt veel last van scvheidingsangst. Omdat hechting zo belangrijk is, en we geen fouten willen maken, hebben we besloten om met een dokter dit even te bespreken.Gisteren zijn we voor de eerste keer naar de kinderpsychiater gegaan. We hebben gedurende een uurtje besproken hoe de overhandiging in Ethiopië verliep en hoe de hechting tot nu toe verloopt. We hebben ook nog wat extra info over 'opgroeien' in deze levensfase gekregen. Op het einde van het gesprek zijn we eigenlijk tot het punt gekomen dat Tibo zich goed hecht maar dat hij nu op het punt komt dat hij moet leren tijdelijk afscheid nemen en dat dat zeer moeilijk loopt. Hij heeft meer tijd nodig...Het is nog steeds belangrijk (zeker de rest van het jaar) dat er slechts enkele (lees maximum 5) vaste verzorgers voor hem zorgen. Elke vorm van benadering door vreemde mensen loopt zeer moelijk (slecht slapen, boosheid, huilerig, stress...). Wij zullen de volgende maanden zoveel mogelijk deze last(stress) proberen te bufferen naar Tibo toe zodat hij langzaam aan leert om sterker te worden en leert dat hij veilig is bij ons. Dit wil zeggen dat we nog even zullen doorgaan met te vragen aan al onze bezoekers (familie, vrienden, ...) om je bezoek aan te melden en om tijdens je bezoek Tibo de ruimte geven om zelf naar jullie toe te komen. We zullen hierinn vrij strikt zijn... Als Tibo zelf naar jullie komt of met jullie wil spelen is het OK indien hij dit niet wil zal hij daarin gesteund worden door ons.

lang geleden

2009-01-09T16:22:00.004+01:00

Ondertussen is er al weer een hele tijd gepasseerd...
Onze kleine uk heeft zijn eerste verjaardag hier gevierd (foto's zet ik er binnenkort op).
We hebben lekkere appel-veenbes crumbletaart gebakken zonder suiker.
Tibo is zot op 'pakjes uitpakken' het kapot scheuren van het papier...
Kerst hebben we gevierd bij oma en opa. Tibo heeft echt alles gegeten wat er op het feest menu stond (vissoep, scampi met schimmelkaassausje, hinderagout met peer, veenbes en kroketjes, kerststronk). Daarna is hij bij oma en opa blijven slapen.
De jaarovergang hebben we lekker thuis gevierd.
Op 24 december werd Tibo zijn gehoor getest. Onze uk hoort niet zo goed en zal ergens in maart naar het daghospitaal moeten om trommelvliesbuisjes te laten steken. Hopen dat het daarmee opgelost is. Onze jongen heeft behoorlijk veel littekenweefsel op zijn trommelvliesjes.
Gisteren naar kind en gezin geweest. Onze uk weegt ondertussen 9.6 kg en is alweer een cm gegroeid. Hij heeft ook al zes tandjes (drie onder en drie boven) en is op nummer 7 en 8 aan het werken. Met de vaccins zitten we nu ook op het normale vaccinatie schema (gisteren vaccins voor leeftijd 1 jaar gekregen). Vermoedelijk heeft Tibo de afgelopen week de vijfde kinderziekte gehad....
Verder is er in huis niets meer veilig. Tibo loopt (alsof hij nooit gekropen heeft)...
Hij heeft wel weer meer last van scheidingsangst...
Het is een schat van een ventje..het baby is er nu echt wel af.

Operatie

2008-12-18T15:45:00.002+01:00

vorige donderdag was het dan zo ver. Tegen 07h30 werden we verwacht in de dagkliniek van Gasthuisberg. Tibo moest nuchter zijn dus hebben we hem op de aller laatste moment uit zijn bedje gehaald en gewoon in zijn pyama in de auto gestopt. Na de files getrotseerd te hebben waren we net op tijd om ons in te schrijven... tegen 08h15 werden we opgehaald door een verpleger die ons tot in een omkleedsas bracht. Daar mocht mama haar volledig inpakken in een groene schort en haarnetje. Tibo mocht gewoon in zijn PJ naar de operatiekwartieren. Tot de laatste paar minuten heeft onze kabouter het heel flink uitgehouden...(hij was dood van de honger en begon aan alles te knabbelen(mama, bekertjes, bed, stylo, ...)). In de operatiezaal stond de anesthesist en de verplegers en chirurg al klaar. Tibo mocht op de tafel liggen. Er werd onmiddellijk aan mama verteld dat Tibo met gas in slaap zou gebracht worden en dat hij hiervoor waarschijnlijk wel zou huilen maar dat ik me niet ongerust moest maken. Ik heb dan gevraagd of ze het maskertje even aan Tibo wilden geven zonder het slangetje voor de gas... dan kon hij er aan wennen. Hij heeft samen met mama het maskertje op het gezichtje gezet en er weer af gehaald als spelleke. Wat later was de tweede anesthesist(e) er die de baxter zou aanprikken éénmaal Tibo in slaap was (donker vellekes zijn moeilijk om te prikken...). Het slangetje werd op het masker gezet en Tibo heeft heel flink het masker (al spelende) weer op zijn gezichtje gezet. Het ogenblik dat het gas door het masker kwam heeft de anesthesist even het masker moeten vasthouden maar Tibo was al weg in dromeland. Op dat ogenblik ben ik weer buiten gegaan om even iets te gaan drinken en dan weer te wachten tot ik naar de recovery mocht. Tegen 10h10 werd ik geroepen. Tibo was wakker. Ik kon hem al horen van twee gangen voor de recovery... Eénmaal hij op mijn schoot zat was het huilen voorbij... zo wakker worden in een vreemde ruimte bij vreemde mensen is voor hem echt wel super stress... een kwartierke later had onze jongen al weer HONGER in't kwadraat... De verpleegster van de recovery is een flesje van 60ml (dus bijna niks) suikerwater gaan halen met de boodschap als hij dat binnen kreeg dat hij dan naar de na-ontwakeingsruimte mocht om daar nog wat te slapen. Drie slokken later was het flesje leeg en liet Tibo duidelijk horen dat hij nog honger had. We zijn dan met bedje en alles verhuisd naar de ruimte ernaast. Daar heeft Tibo van ons een pudding gekregen. Iets later werd zijn baxterje verwijderd en mocht hij gaan spelen of wat slapen. Onze hevige boy heeft dan maar de speelhoek onveilig gemaakt (speelgoedbakken omkiepen, blokken gooien, roepen, ...). Nog wat later kwam de chirurg en mochten we naar huis. Rond de middag waren we alweer thuis. Enkel het vervangen van de pamper was af en toe wat pijnlijk maar verder hebben we een super flinke jongen...
Vandaag, één week later, is de piemel alweer op de normale grootte (zwelling er af want dat was de eerste dagen nogal indrukwekkend opgezwollen) en doet het ook geen pijn meer. Maandag avond zijn we voor de laatste TBC test naar dokter Gillis gegaan. Vrijdag moet deze nog gecontroleerd worden. Volgende week nog de gehoortest en dan hebben we het weer allemaal gehad voor een tijdje. Ondertussen wordt onze uk steeds groter en ontdekt hij steeds meer dingen. Erg leuk om te zien. We hebben enorm genoten van zijn eerste pasjes die hij alleen zette, we lachen ons soms een breuk met zijn nieuwsgierigheid en drang tot 'zelf doen'...

Mama terug aan't werk

2008-12-10T14:29:00.002+01:00

Sinds donderdag ben ik opnieuw halftijds aan het werken.
Tibo gaat nu twee dagen in de week naar een onthaalmoeke. Donderdag was een beetje een strijd. Tibo heeft het heel moeilijk met vroeg wakker worden. Uiteindelijk was het een strijd om hem aangekleerd te krijgen, hem een boke en wat pap te geven. Hij was zodaning de kluts kwijt dat we uiteindelijk bijna twee uur over gedaan hebben. Eénmaal bij de onthaalmoeder aangekomen was alles beter. Hij heeft er een fijne dag gehad. Vrijdag ben ik er in geslaagd om hem op een uur en een kwartier klaar te krijgen nadat ik met het onthaalmoeke afgesproken heb dat zij hem zijn boke zou geven. Tibo krijgt thuis nog een flesje, het boke is voor later...
Vrijdag is dan ook heel wat rustiger verlopen. Vrijdag zette ik hem op de grond , deed zijn jasje uit en Tibo liep onmiddellijk naar het speelgoed. Toen ik uiteindelijk zei dat ik 'dagdag' ging keek hij even, zei ook dagdag en is dan aan de venster gaan kijken tot ik echt weg was. Zaterdag is de sint langsgekomen. De speeltjes die de sint gegeven heeft worden allemaal met veeeeel enthousiasme gebruikt (looprekje v-tech, xylofoon, microfoon, beertje). Zaterdag en zondag heeft onze uk wat last gehad van een buikgriepje. Maandag en dinsdag waren oma en opa de oppas van dienst. 's morgens loopt dat iets rustiger omdat zij Tibo eten geven. Maandag deed ik Tibo dus naar oma en opa in zijn pyama... ik had aan alles gedacht in de verzorgingstas ...behalve... schoentjes... Oma en opa zijn dan maar nieuwe schoentjes gaan kopen.... Vandaag zitten we nog steeds te wachten op een telefoontje van het ziekehuis (om juiste uur van de operatie af te spreken).
Ik ben eens nieuwsgierig hoe de dag morgen zal verlopen...

Al drie maand...

2008-11-20T10:39:00.002+01:00

Er zijn nu ondertussen al drie maanden verstreken... Op 15 augustus zijn we met Tibo aangekomen in België. Wat gaat dat snel voorbij. Nog even en mama gaat weer halftijds werken...
Tibo heeft ondertussen al vier tanden en is aan het werken op nummer 5. Vorige week had hij een beetje last van een ontstoken oortje maar dat was vrij snel onder controle.
Ondertussen is Tibo al twee keer bij het onthaalmoeke een voormiddag gaan wennen...De eerste keer ging het zeer goed. De tweede keer was een iets minder succes...telkens Tibo wat stress ervaart of uit zijn normale schema gehaald wordt dan komt het 'weeshuis' gedrag weer piepen... (dwars in bedje liggen, wakker worden rond 3uur 's nachts en dan niet meer slapen, krijsen en brullen, velcrogedrag, ...)gelukkig heeft hij hier steeds minder en minder last van en is het ook sneller weer normaal...
Gisteren zijn we naar een urologe geweest met Tibo. In Ethiopië werd hij (ritueel) besneden. Omdat dit niet in de beste omstandigheden en niet door specialisten uitgevoerd werd wilden we dit toch even hier in België laten controleren. Binnen enkele weken wordt er een correctie operatie uitgevoerd...Volgens de urologe zou onze kleine man hier niet al te veel last van mogen hebben...
Het kleine baby jongetje dat we meebrachten is al een flinke jongen aan het worden...

Tweede vaccin, ziekjes en andere dingen

2008-11-03T14:54:00.002+01:00

Dinsdag naar kind en gezin geweest voor het tweede vaccin.
Onze uk is alweer serieus zijn best ana het doen om GROOT te worden... Ondertussen is hij 71 cm en weegt 9 kg...wel leuk om te horen... Hij was weer erg voorbeeldig.. liet zich makkelijk wegen en meten...was iedereen alweer aan het charmeren met zijn glimlachje en streke snoetje...
Tijdens het wachten heeft hij continu 'Geef het eens aan mama...alstublieft...neem het maar Tibo...dank je wel' gespeeld met mama... hij neemt een blokje en geeft het aan mama wanneer ik er om vraag...ik zeg dan 'dankjewel', wat later vraag ik neem het blokje maar Tibo... hij neemt het dan met zeeeeeer veel enthousiasme aan en dan zeg ik alstublieft... En ondertussen giert hij van het lachen...Bij de dokter was hij super braaf (op ze'n Tibo's).. hij lag net op het kussen bij de dokter of hij had al de stetoscoop en de lintmeter vast... het spuitje daar heeft hij alweer geen kik voor gegeven en hij was nog blij genoeg om aan iedereen dagdag te doen...op naar de volgende afspraak binnen een maandje...

Dit weekend de eerste keer (de normale kwaaltjes) een ziek klein ventje...
Dikke snottepietenneusje en wat koorts en dan nog altijd die vervelende tandjes ...
Gevolg...lekker veel zeuren, heel snel moe, veel slapen, weinig eten... maar voor de rest doet onze kleine man het goed...
Ook de grote bleven niet gespaard van de verkoudheid...snotteren in 't kwadraat dus...

Eind deze week gaat onze uk al eens een halve dag naar het onthaalmoeke om te proberen of dat al lukt. Begin december zal ik opnieuw halftijds beginnen te werken... het wordt dus tijd dat hij aan het onthaal moeke went...

Morgen of overmorgen nog een nieuwe foto's op de blog plaatsen... onze uk is alweer heel wat veranderd...

Tandjes enzo...

2008-10-16T12:22:00.002+02:00

De bovenste twee snijtandjes zijn een poging aan het doen om door te breken...
Dit met alle normale bijwerkingen..!!!
Wat is groot worden soms toch moeilijk!!!
Ondertussen zijn de haartjes van onze kabouter geknipt...
Zo kunnen we iets beter aan de plekjes op zijn hoofd om te verzorgen..
De kapper gaf ons de raad om de plekje te behandelen met gewone olie zodat alle korsten zo snel mogelijk los komen... dit heeft duidelijk goed resultaat...!!!
Verder zien we de kleine uk met de dag groter worden...
Niet normaal...hij heeft elke dag minder trekkracht nodig om recht te staan...hij wordt steeds dapperder om van de zetel naar de tafel en terug te stappen... hij doet steeds minder toekkebol...en heeft (AHHHHHHHHHHHHH) ontdekt dat kasten open gaan en dat je (als je rap bent ...en dat is hij) die leeg kan maken voor mama bij je is....!!!

Nog twee weken en dan wordt Tibo nog eens gewogen en gemeten... ik denk dat we alweer gaan schrikken (in de positieve zin) van het resultaat... soms zien we hem bijna groeien...

De kleine baby kabouter is al een hele kabouter aan het worden...

Toekkebol!!!

2008-09-29T17:13:00.003+02:00

Sinds gisteren heeft onze kabouter er alweer enkele nieuwe vaardigheden bij...
Optrekken aan de salontafel en dan omdraaien naar de zetel en dan...wegens grote hevigheid... TOEKKEBOL... de grond op...
Optrekken aan de spelgoedbak... en dan BOEM... met bak en alles de grond op...maar dan heb ik wel alle speelgoedjes die mama niet uit de bak heeft gehaald...
Optrekken aan de volle emmer met water waar we mee aan het poetsen waren...met als gevolg... emmer om...over Tibo... en dan maar lachen....
Op handen en voeten gaan staan om dan te duiken (zoals van een startblok)...één probleem ...de handjes volgen nog niet dus landen gebeurt op het snuitje....
Verder is het rond de salontafel zijdelingsvorderen... stappen aan de handjes, echt kruipen, veel eten, lekker slapen, lekker spelen...

Tibo heeft een engelbewaarder met stalen zenuwen nodig (en wij ook)...

Wel leuk om ons kabouterke zo elke dag stap voor stap zin op te groeien...!

Eerste vaccins

2008-09-23T12:18:00.002+02:00

Vandaag voor de eerste keer naar Kind en Gezin gegaan (daar in het consult bureau). De regio verantwoordelijke/verpleegster zat al op ons te wachten. Tibo is alweer een cm gegroeid sinds de laatste meting (3 weken geleden). Hij heeft ook wat bijgewonnen in gewicht. Onze jongen is nu 69cm groot en weegt 8.1kg. Hij doet het erg goed!. Sinds enkele nachten slaapt hij ook door omdat hij wat meer eten krijgt nu(shame on me)...We gaven het juiste aan voeding maar er mocht gerust wat 'meer' gegeven worden. Om het door te laten slapen geven we ook nog een extraatje 's avonds...met resultaat!!! Bij de dokter moesten we om de twee eerste vaccins (de maand 1 vaccins voor babietjes van hier). En Tibo was weer zoals altijd... hij lag er bij alsof er niets aan de hand was... prik één geen kik gegeven...prik twee effe met een half oog naar mama gekeken en dan effe een seconde of twee een snik en het was alweer voorbij...direct erna zat hij alweer te lachten en spelen met zijn blok.
Sinds gisteren doet Tibo dagdag met zijn handje...
Hij heeft zijn taaltje al uitgebreid met 'baba' 'haha' 'ma' 'iboe'... ni te doen hij is de hele dag aan het babbelen...zalig om te horen.
Nu heeft hij een beetje last van koorts maar verder is alles OK.

Fotookes van onze kabouter

2008-09-19T12:50:00.002+02:00

Na ongeveer een maandje thuis te zijn, werd het hoog tijd om nog eens wat fotookes te trekken van onze kabouter. Het resultaat staat in de dia voorstelling van de blog...
Gisteren is de regio verantwoordelijke van Kind & Gezin langsgeweest om de dienst voor te stellen en om een dossier op te starten voor Tio Estifanos.
Ik was daar niet erg gelukkig mee tot de dame hier uiteindelijk aan de deur stond. Het is een geweldig fijn gesprek geweest en het is zeker dat deze dame behoorlijk wat kennis over adoptie heeft...
Dinsdag gaan we voor de eerste keer naar de dienst voor de eerste lading vaccins voor Tibo...(dat zal wel wat minder zijn voor hem). Tibo moet alle vaccins nog krijgen dus we starten voor een reeks van de komende 3 maanden ....
Verder zat Tibo volgens kind en gezin zeker meer dan op schema met eten, tijgeren, zitten, rechtstaan...maar dat merken we hier elke dag...
Om hem door te laten slapn tijdens de nachten mogen we wat extra eten geven en naar grotere brokken overgaan...

Alweer meer dan een week verder.

2008-09-13T22:33:00.002+02:00

Ondertussen is onze kleine kabouter al bijna een maand thuis.
In die maand is er al heel wat gebeurd.
Tibo kon nauwelijks rechtop zitten, was behoorlijk ziekjes...in Ethiopië.
Ondertussen zit hij zelfstandig rechtop, trekt hij zich recht, staat rechtop aan 1 of twee handjes, kruipt zoals een soldaat dat doet (door heel het huis), eet groentepapkes, fruitpakes, soep (alle soorten), boke met kaas (een paar kleine stukjes), rauwe tomaat, geplette banaan, ... eigenlijk alles wat mama eet is voor hem ook OK (behalve olijf en meloen). Mama mag dus alles delen met de kleine kabouter (zalig om te zien). De flesjes worden ondertussen wat afgebouwd want hij krijgt genoeg andere dingen binnen. Als de dagen rustig verlopen dan slaapt Tibo elke nacht (met één onderbreking voor een fleske) de klok rond. In de namiddag slaapt hij ook nog eens een uurke of twee a drie...
De verschrikkelijk vies smakende medicijntje tegen Gardiasis zijn binnen gebleven. De eerste keer was het een verschrikkelijke strijd... drie keer moeten proberen voor we succes hadden. Dee eerste keer was het er nog niet in of het kwam er al weer uit (oma was komen helpen omdat 1 persoon Tibo in een houdgreep moest houden en de andere persoon het medicijn moest geven). Tibo, oma en mama hingen vol medicijn en er was een kreet en gehuil ... verschrikkelijk hartverscheurend ... De tweede poging hebben we met een spuitje geprobeerd... Zelfde senario... oma nam Tibo in houdgreep, ik kneep zijn neusje dicht om dan met een spuitje het verschrikkelijk bittersmakende goedje in zijn keel te spuiten..direct erna een goed strafsmakende vanille pudding gegeven voor de smaak en dan een flesje... Geen half uur later is Tibo beginnen te braken langs mond en neus tegelijkertijd... alles hing onder.. het ventje was helemaal ellendig... Dus effe badje in, wat sussen door de mama, een stopke tegen de koorts want die had hij van stress ondertussen gemaakt en een pilleke tegen het braken...en YEP de aanhouder wint... de derde poging met spuitje maar zonder fleske of eten erna... met een halfuurke dragen op de arm voor te sussen en om de maaginhoud beneden te houden was gelukt!!! Tibo heeft dan dik drie uur geslapen en was daarna nog wat ellendig maar OK.
Gisteren was het dan tijd voor een tweede keer het vies smakende goedje te geven. MEt veel pijn in het hart moesten we dus opnieuw de marteling van het spuitje, de houdgreep en alle ellende gaan starten. Deze keer voor de marteling een stopke gegeven en iets tegen het braken, oma en ikzelf hadden nu ook iets meer de truk door. Op nog geen 10 minuten was de hele strijd vergeten, het medicijn is er in gebleven en hopelijk zijn de beestjes nu eindelijk dood...
Binnen een dag of 10 sturen we nog eens een stoelgangstaal naar het ziekenhuis en dan weten we zeker of de ellende voor Tibo door is.

Vorige week zijn we met ons tweekes naar Frankrijk op vakantie geweest om een beetje te genieten van het goede weer en het lekkere eten van Freddy en Lisette...De vliegtuigreis ging voorbeeldig goed, de eerste nacht was wat moelijk maar daarna heeft onze kabouter het enorm goed gedaan..
Het is ondertussen al een hele flinke kabouter aan het worden.

Binnenkort nog eens een nieuwe foto nemen en op de blog plaatsen... het is enorm fijn om te zien hoe hij veranderd is op zo een korte tijd.

Uitslag doktersbezoekje

2008-09-02T18:52:00.003+02:00

Vandaag mochten we nog eens naar de dokter voor de resultaten van de verschillende onderzoeken.
Alle onderzoeken waren binnen. Het bloedonderzoek was OK (geen Hepatitis A, B of C, geen HIV, voldoende rode bloedcellen, voldoende vitamientjes, etc). Tibo heeft wat ijzer te kort.
De darmparasieten zijn allemaal dood behalve een Gardia infectie. Dit is voor Tibo een moelijk behandelbaar beestje omdat de medicijnen verschrikkelijk slecht smaken... Morgen starten we er mee ik ben eens benieuwd...
zijn huidje is weer helemaal ringworm vrij (geen open plekken meer... we moeten nog wel een weekje blijven smeren). Verder heeft hij (zoals alle donkere huidtypes) een zeer gevoelige huid voor uitdroging. Daar heeft de dokter een speciale zalf voor voorgeschreven en wasgel die minder uitdrogend is.
Zijn longetjes zijn OK en voor de rest zijn er nog een aantal aandachtspunten (maar niets wereldschokkends).

Nu maar hopen dat Tibo zijn medicijntjs binnen houdt.

Ondertussen is de kleine prince al 2 cm gegroeid en 600g bijgekomen...
Hij is zeer actief, kan ondertussen al kruipen als de beste (alles moet dus op veilige hoogte gezet worden), zwemt graag in bad, staat al stevig recht op zijn beentjes en is (buiten als hij honger heeft of moet gaan slapen) steeds goed gezind.

alweer een weekje voorbij

2008-08-29T19:03:00.002+02:00

Ondertussen zijn we alweer vrijdag... wat gaat de tijd toch snel.
We hebben heel wat geloop achter de rug voor het onderzoek bij de dokter in Hasselt.
De dag zelf van het onderzoek een hele hoop info over hechting gekregen. Verder werd Tibo grondig onderzocht. Er werd ook wat (lees 6 buisjes) bloed genomen. Gelukkig moest de dokter maar twee keer prikken om een adertje te vinden. De verdovende zalf aan de handjes moest de pijn wat verzachten maar toch blijft het pijnlijk genoeg om stevig te gillen...
Verder werd een TBC testje geplaatst en was een stoelgangstaal nodig.
Op zondag moesten we dan nog even terug naar Hasselt om de TBC test te laten aflezen...die was OK. Maandag ben ik opnieuw naar Hsselt gereden om een RX foto van de longetjes te laten nemen. Ook hier weer en enorm flinke Tibo...Mama moest achter de schermen blijven (wegens straling). Er was een verpleger en verpleeghulp die Tibo gingen vasthouden...nadat ze instructies gekregen hadden van mij dat ze niet aan zijn hoofdje mogen vashouden... liep alles alsof hij et leuk vond...grote smile en 't was gedaan voor we het door hadden.
Voor de rets begint er hier al een beetje een schema te ontstaan. Tibo wordt niet meer elke twee uur wakker voor papke... der zit nu 4 uur tussen de maaltijden en 's nachts zelfs meer.
Gisteren eindelijk Tibo volledig ingeschreven gekreen op het stadhuis. Vandaag vrijdag de papierwinkel voor het adoptieverlof in orde gebracht... Yipieee!!!

Nog een dokter

2008-08-21T20:13:00.002+02:00

Vandaag nog maar eens naar een dokter met Tibo...
In de namiddag werden we in Hasselt verwacht bij een kinderdokter die gespecialiseerd is in adoptiekindjes. We heeb er een hele uitleg gekregen over hechting en dan kwam het moment van het onderzoek...
TBC test en bloedafname (5 buisjes). Ondanks de verdovende zalf op de arm en de handjes was het toch nog een pijnlijke bedoening maar al bij al was het grote verdriet weer snel vergeten na genoeg knuffels en kusjes.
Onze grote jongen is nen enorme knuffelaar en leert elke dag weerdingen bij.
Echt leuk om te zien.
Binnen een dag of 10 weten we de uitslag van dit onderzoek en dan is het hopelijk een tijdje gedaan met naar dokters te gaan.

Thuis

2008-08-18T18:53:00.004+02:00

Ondertussen zijn we alweer enkele dagen thuis. De vliegtuigreis was behoorlijk vermoeiend. Tibo Estifanos heeft het voortreffelijk gedaan. We hadden een bedje voor Tibo waardoor hij toch ongeveer de helft van de vlucht heeft kunnen slapen. Verder gaf hij geen kick bij het landen en opstijgen (en dat deden we een keer extra door de tussenlanding in Frankfurt).

Op de luchthaven waren er heel wat mensen die even een kijkje wilden nemen... Er zijn wat foto's genomen (die volgen misschien wel later). Even later zijn we naar mijn ouders thuis gereden om daar even te genieten van een ontbijt. Nog wat later zijn we naar een dokter gegaan om iedereen even te laten checken. Tibo zijn medicijntjes van uit Ethiopië waren hun werk aan het doen. Het gereutel van de longetjes was al een beetje beter. Verder werd hij nogmaals gewogen, gemeten en verder bekenen. De ringwormen zijn nog niet helemaal genezen, Tibo is op dit ogenblik 66cm en 6.5kg dat betekent dus dat hij wat kleiner is dan er werd gezegd op het medisch dossier dat we twee maand geleden gekregen hebben. De dokter raad aan om extra vitamientjes, omega 3 en eiwitjes te geven. De eerste twee weken blijven we ook nog even op de flesjes voeding staan om dan stillekes aan te beginnen met een groentepapje. Verder werd er ook aangeraden om Tibo zoveel mogelijk te dragen om te hechten. Hij zit dus het grootste deel van de dag in een draagdoek, op de zij, de buik of de rug naargelang de mama activiteiten heeft.

Het weekend was voor tibo een beetje veel. Dat heeft zijn weerslag op het beetje routine dat we al geleerd hadden in Ethiopië. Vandaag maandag zijn we naar het ministerie van justitie gereden in Brussel. Oma is meegereden om even op Tibo te letten wanneer we met de documenten bezig zijn. De documenten zijn in ordeElke uitstap die we maken heeft een terugbots op het ritme van Tibo. Als morgen het tripje naar het stadhuis en de ziekenkast nog gebeurd zijn dan gaan we even proberen om de rust er weer in te krijgen.

deel 5 van het verhaal

2008-08-14T12:55:00.002+02:00

Deel 5 van het verhaal start met einde deel 4 waar we schreven dat we een pint gingen drinken en souvenirs kopen...Wel, het eerste hebben we gedaan en het tweede niet...Op het terras kreeg Tibo opnieuw meer last...dus wij naar de kamer.
Op de kamer heeft hij alles nog eens ondergebraakt. Nadat hij wat gekalmeerd was, is hij heel de namiddag wakker geweest...
's Avonds heeft hij meer dan 3 uur geslapen in de draagzak. De koorts is iets beter onder controle maar hij blijft reutelen, slijmen hoesten, snotneus, braken...
Het wordt tijd dat we naar huis komen,...
Vandaag nog een ambetante dag. Koffers pakken, proberen de dag door te geraken en dan om 7u richting luchthaven. De vlieger stijgt op om 23u20 als alles goed gaat, en dan zal het maar te hopen zijn dat we een babybedje krijgen in het vliegtuig, of het gaat ne vreed lastige nacht worden.
De volgende groep van ROH adoptie-ouders is aangekomen. De helft van die groep is ondertussen hun kindje gaan halen. De kindjes komen uit het MOC (het andere weeshuis).
Er is een babietje bij van 6 maand dat maar nauwelijks 4.5kg weegt. De kindjes hebben ook ringwormen, schimmels, schurft,...
Eigenlijk toestanden die je op een aantal uren vliegen van België niet voor mogelijk houdt en daardoor nog moeilijker...
Je komt naar hier met bergen medicijnen en dan nog kom je er niet...
Kindjes zijn momenteel allemaal ziek, zowel de kleine als de grote.
Het tweede deel van de nieuwe groep is net naar het Kids Care vertrokkken...
Straks zien hoe het met die ukjes is...
Morgen zijn we eindelijk weer thuis!

Verhaal deel 4

2008-08-14T12:47:00.002+02:00

Alsof we gisteren nog niet alles hadden gehad... kregen we nog even een zure appel om door te bijten...Onze Tibo had nog even een geweldige verrassing voor ons in petto.
Na een rustig etentje en een leuke babbel met de mede-adoptie gezinnen begon onze prince charming plots schokkende bewegingen te maken; Ohhhh ja...koortsstuipen dus...
Wij naar boven, wasbak vollauw water, den Tibo in zen blootje er in voor een aantal minuten, dan zonder af te drogen op een handdoek op de schoot bij mama...één brokje ellende; slap, gloeiend heet over het hele lichaam, de huid en het hoofd zagen knal rood en ja, dat zie je dus ook bij een donker velleke gelijk den Tibo.
na een goed half uur en een stopke-dat is blijvzen zitten waar het moet- begon hij eindelijk af te koelen. Dan hebben we hem in zen bedje gestoken om een goed 1.5 uur later hem alweer wakker te moeten maken voor zijn medicijntjes. Ik weet wel één ding: alles waar ik ooit les over gegeven heb, is nu bijna in 4 dagen in real live gebeurd en dat is echt wel genoeg.
Vanmorgen was Tibo een heel ander ventje, hij reutelt nog wel, maar de koorts blijft weg (nu afwachten voor deze avond). Hij is ook zeer alert, begint ongelofelijk te spelen, dus alweer een brug overgestoken zonder al te veel problemen.
Het kruiptijgeren lukt met de dag beter en alle speeltjes worden uitvoerig gebezigd...
Nu gaan we nog eens naar buiten om wat spullekes te kopen en een pint te gaan pakken...

deel 3 Ethiopië

2008-08-13T10:29:00.002+02:00

De trip naar de apotheek was een avontuur op zen eige... Ikke met Wihip, een plaatselijke (schat van een) taxichauffeur naar een apotheek. Dat is een goeie 5 minuten met de auto voor ongeveer 2 km rijden over wegen die eruit zien alsof je door een patatteveld rijdt. De apotheek is een platen kot van 2 bij 3 met tegen 2 muren stapelrekken met medicijnen daarvoor staat een hoge tafel die dienst doet als toog.
Aan de deur is een loketje waar je moet betalen.
In het hotel aangekomen bleek Tibo nog meer achteruit te zijn gegaan.
Opnieuw koorts, continu reutelende ademhaling, snakken naar lucht, hoesten alsof hij TBC had. Pap eten gaat gelijk niets maar zo gauw hij begint te hoesten, komt alles er weer uit. Na het eten Tibo proberen te sussen. Na een tijdje van ellende in de badkamer alle kranen open gezet om stoom te maken. Na 10 minuutjes was het eindelijk iets beter.
Eindelijk viel hij in slaap.
Wij ook uitgeput een uurke geslapen om dan naar Mr Bruk te bellen (verantwoordelijke van ROH hier ter plekke).Hij zei dat we naar een andere apotheker zouden gaan want de dokter was er niet in de namiddag. Ik heb hem iets nadrukkelijker gezegd dat we NIET NAAR EEN APOTHEKER GINGEN MAAR NAAR EEN DOKTER.
Whip is dus met ons naar de dokter van ROH gereden; die was er niet (deuheu alsof we dat nog niet wisten). Vandaar zijn we dan naar de hele andere kant van de stad gereden door een mengelmoes van kleine putte banen met een chauffeur met killing instinct. Hij heeft ons naar een plaatselijk ethiopisch ziekenhuisje gereden (mother's child hospital). Hij heeft ons perfect getolkt tot aan de balie en is dan alweer in zijn taxi gaan zitten wachten. De dokter was een iets oudere man die eerst wat terughoudend was. Hij vroeg ons om Tibo op de schoot te nemen en het enige wat hij deed was gedurende zeker 5 minuten kijken naar Tibo en vragen stellen. En wat deed Tibo...NIET HOESTEN...AHHHHHHHHH!
Uiteindelijk met assist van mama startte hij dan toch met hoesten en dan mocht hij plots op de onderzoekstafel. Dan verscheen er een heel andere blik op de dokter zijn gelaat...Hij vroeg me wat ik allemaal gehoord had bij Tibo. Toen ik zei dat hij groene slijmen had (in latijn) en dat hij reutel op de longen had...kreeg ik plots complimenten dat Tibo geluk had met zo een mama (wij hebben hem gezegd dat dat omgekeerd zeker ook zo is). Resultaat van het onderzoek...een long zit volledig dicht, de bronchiën zijn dicht... dus goeie straffe ethiopische antibiotica en ventolin siroop en alle zoveel uur een stoombadje (klinkt bekend hé)
Wij van daar met Wihip naar een apotheek in de buurt, deze keer eentje waar ook de UN en artsen zonder grenzen naartoe gaan...
Schitterende apotheker, heeft ook zantac gegeven voor Tibo. Tibo heeft dan op de kamer nog eens nen overvolle overloop pamper geproduceerd op de schoot van mama (wat had ge gedacht). Met als gevolg...broek van mama, kleren plus Tibo, handdoek, en al de rest helemaal onder de ...
De medicijnen worden zonder veel problemen opgegeten, nu slaapt prince charming alweer...
Hopelijk is alle ellende door tegen dat we weer in België zijn....

vervolg ethiopië reis

2008-08-13T10:21:00.002+02:00

Zondag was de kleine prins nal de grenzen van ons geduld aan het aftasten: op zijn buik in zijn bedje, hoofdje omhoog, kijkend of we hem aandacht geven en als we niet reageren, dan begint hij klagend te huilen alsof hij het meest zielige babietje ter wereld is... wij trappen daar ondertussen niet meer in.
We hebben eindelijk ook door dat het krampenbuikje eigenlijk een uiting van honger is en niet van krampen.
Maandag was Tibo al koortsvrij voor het grootste gedeelte van de dag.
Verder slaagt hij er in om bijna iedere keer bij de pamperwissel de mama onder te plassen, of ik nu voor, achter of langs hem sta; met pamper erover of niet IK HEB PRIJS.
In de kamer begint hij op de deken op de vloer stillekes aan te tijgeren. Hij houdt van vliegen en van gek doen en zoekt achter ons als een van ons weg is...
Vandaag dinsdag is zijn koorts nog steeds beter, maar ondanks de antibiotica blijft hij nog veel last van de slijmen hebben, dus heb ik dadelijk een rit naar de apotheker.

Kennismaking met TIBO

2008-08-11T12:03:00.002+02:00

Berichtje vanuit Ethiopië:

De vliegreis was rustig maar zeer vermoeiend. Bij de douane tegengehouden met alle hulpgoederen.Na een goeie Ethiopische regenbui over ons gekregen te hebben, zijn we met busjes naar het hotel gebracht. Dit was 15 minuten door de meest vreselijke beelden (weg vol putten, grote plassen, arme hutjes, bedelende kinderen, vuil, armoede alom).
Bij het hotel kregen we te horen dat de kamers niet klaar waren en dat we 3 uur moesten wachten.
Na het ontbijt kregen we een koffieceremonie en dan...
Niet gewassen, doorweekt, moe, geradbraakt opnieuw de bus in. Opnieuw 15 minuutjes door armoede en kwel en dan de bekende blauwe poort! Dan zijn we in sneltempo binnengelaten.
De koppels voor grote kinderen werden buiten in de regen ontvangen. De kinderen stonden al te wachten. Wij werden in een klein kamertje gebracht van 3 op 3 met het andere koppel hun baby.
En dan plots was er een verpleegster daar met Tibo Estifanos!
Hij was wat suf van net wakker te zijn. De vereniging was met dubbel gevoel. Blij om hem vast te houden, maar onmiddellijk bezorgd omdat hij warm, slap en vreselijk licht aanvoelde.
Na 5 minuten werden we weer in het busje gestopt naar het hotel.
In het hotel werd duidelijk dat de kleine uk echt slecht was; zijn kleertjes nat; koorts, bronchitis,...
We hebben hem direct vol medicijntjes gestopt en lekker warm aangekleed.
Nu, twee dagen later, is de koorts gezakt. Buiten de eerste nacht (elke 90 minuten wakker), slaapt hij flink, eet hij flink en wordt hij met de minuut beter.
Seffes gaan we naar de winkel om straffere pap, want dat is nodig.
Buiten de vreselijke hoest en snotneus is alles al heel wat beter.

De laatste foto van Tibo Estifanos!!!

2008-08-07T10:09:00.002+02:00

Is dat geen schatje!!!

Nieuwe versie van de eerste foto

2008-08-01T15:52:00.003+02:00

Vandaag kreeg ik een mailtje van ROH met de nieuwe versie (zonder nietjes en zonder stempel) van het eerste fotootje. Echt een schattig kabouterke...ik ben helemaal verliefd...

sociaalrapport

2008-07-31T15:50:00.002+02:00

Vandaag kreeg ik via mail het sociaalrapport van Tibo Estifanos!
Veel extra info stond er niet in maar het is wel leuk om te lezen...
Misschien komt er morgen nog een tweede foto van Tibo.
Dinsdag naar Brussel gereden naar de Ethiopische ambassade. De papieren binnen gebracht voor de visa. Met een uitgelaten gezicht werd er gezegd dat 'morgen' de documenten klaar zouden zijn. Na nog wat over en weer gebabbel werd het duidelijk dat het 'morgen' zou worden... dus onverricht terzake terug naar huis.
Gisteren voor de tweede maal naar de ambassade voor de visa af te halen...En ehhh de documenten waren nog niet klaar...na enig gedoe was dan uiteindelijk toch de nodige stempel en handtekening geplaatst en ... yippiee ook dat is weer in orde.

Nu alleen nog maar inpakken en wegwezen!!!

Foto !!!

2008-07-25T14:34:00.002+02:00

Vandaag kreeg ik een copie van de geboorte-akte met deze (resente) geweldige foto van Tibo Estifanos.

De vlucht is ondertussen ook al geboekt. Nu nog 2 weekjes aftellen en dan is het zo ver!!!

2008-07-18T12:06:00.003+02:00

Woensdag avond was het reisvoorbereiding. Samen met de 4 andere adoptiegezinnen werden we in Berlare bij ROH verwacht. Deze groep zal ook de groep zijn waar we samen mee naar Ethiopië reizen om onze kabouterkes gaan op te halen. Als alle papieren in orde zijn zullen we de eerste helft van augustus terug thuis zijn.

Hechting:

Adoptie van een kind is onder meer bijzonder, omdat er niet vanzelf een hechte band is tussen het kind en de adoptieouders. In vergelijking met de situatie waarin een biologisch eigen kind geboren wordt, moeten ouder en kind meer moeite doen om de onderlinge vertrouwensband te laten groeien. Het kind moet zich leren hechten aan zijn nieuwe ouders.

Niet alleen voor ons, maar ook voor Tibo zal de wereld compleet op zijn kop staan. Tibo wordt uit zijn eigen veilige wereldje weggetrokken en zal het daarom ook niet begrijpen, wat hem overkomt. Het is dan ook van belang dat we rustig de tijd nemen om aan elkaar te wennen.
Iedereen die met Tibo te maken krijgt, kan ons helpen. Er moet namelijk een hechte band komen tussen Tibo en ons.

Adoptiekinderen zijn in hun korte leventje al meerdere keren een hechtingsrelatie aangegaan. Soms met de biologische ouders of moeder, later met de verzorgsters in het kindertehuis. Telkens wordt het kindje weer in de steek gelaten om opnieuw bij een ander terecht te komen. Misschien heeft het kindje alleen nog maar de binnenkant van het tehuis gezien. Alles wat voor andere kinderen van die leeftijd al heel gewoon is, is voor dit kindje nieuw en vreemd. In het tehuis heeft het waarschijnlijk een soort gedrag aangeleerd wat 'overlevingsgedrag' genoemd wordt. Het moeten vechten om aandacht, om eten, en om speelgoed (als dit er was).

Dan komen de adoptie-ouders. Voor Tibo vreemde mensen met een vreemde geur en taal. Tibo krijgt andere kleertjes aan en een luier om wat hij niet gewend is. Tibo moet opnieuw een hechtingsrelatie aangaan, maar wie zal hem garanderen dat ook wij hem niet in de steek zullen laten? Tibo, hoe klein hij ook is, heeft dus een "rugzakje" aan ervaringen bij zich en zijn wereld staat op zijn kop.
Op momenten dat hij zich bedreigd voelt of alleen gelaten, zal hij troost of bescherming zoeken bij ons. Het kunnen aangaan van een hechtingsrelatie is een van de belangrijkste opgaven voor een kind in de eerste levensfasen. Een goede hechting is de basis voor de verdere ontwikkeling. Veilig gehechte kinderen ontwikkelen zich beter, durven de wereld te gaan verkennen, kunnen prettig met leeftijdgenootjes en volwassenen omgaan en durven hun emoties en angsten te tonen in situaties waarin ze zich onveilig voelen.

Om de hechting van Tibo zo goed mogelijk te laten verlopen, hebben we ons voorgenomen na onze thuiskomst een gewenningsperiode voor ons in te lassen. Tijdens deze periode zullen wij er voortdurend voor hem zijn, laten merken dat hij altijd op ons kan rekenen, hem laten ontdekken dat wij te vertrouwen zijn en dat hij zich bij ons veilig mag voelen. Hoe lief het ook bedoeld is van iedereen, maar in de eerste periode is het erg belangrijk, dat alleen wij Tibo verzorgen, knuffelen en eten geven. Dit lijkt een onnatuurlijke situatie, maar anders dan bij een biologisch eigen kind, zal Tibo moeten leren, wie zijn mama is. Het zal Tibo een vaste en veilige basis voor de toekomst geven.

Bezoek willen we zeker wel ontvangen maar bel ons even zodat we voorbereid zijn op jullie komst. Dit om in alle rust en op een veilige manier voor Tibo de volgende maanden in te gaan.

Uitspraak court date!

2008-07-14T19:22:00.002+02:00

Rond 16h00 vanmiddag kreeg ik uiteindelijk een telefoontje van ROH. Het was Erika met zeer leuk nieuws! De rechter in Ethiopië heeft vandaag de adoptie uitgesproken.Dat wil zeggen dat ik nu officieel ouder ben van mijn kabouterke.

reisvoorbereiding

2008-07-03T13:48:00.001+02:00

vandaag kreeg ik een mailtje met de datum voor de laatste reisvoorbereiding.

Deze zal doorgaan op 16 juli in Berlare!

En dan aftellen naar de afreis.

Court date

2008-06-20T13:43:00.002+02:00

Vandaag opnieuw telefoon gekregen van ROH (Inge).

De court date voor Tibo Estifanos is 14JUL2008

Nu maar hopen dat alle documenten in orde zijn zodat we snel kunnen afreizen.

Ondertekenen documenten

2008-06-17T09:12:00.003+02:00

Gisteren ben ik voor de middag bij ROH de aanvaardingsdocumenten gaan ondertekenen.

Om 07h30 vertrokken we (mijn ouders en ikzelf) richting Berlare. Ik moest om 10h00 bij ROH zijn. Netjes op tijd (een half uurke te vroeg) waren we terplekke. Inge kwam net toe, we mochten onmiddellijk mee binnen.

Na het overlopen van het medisch verslag dat er schitterend uit zag(buiten de oorontsteking) en het preliminary verslag werd het aanvaardingsdocument door mij ondertekend.

We hebben dan nog wat uitleg gekregen over de volgende weken (court date, reisvoorbereiding, afreis, etc). Om 10h30 waren we alweer buiten.

Ongelofelijk gelukkig, een blauwe wolk die niet te omschrijven groot en zalig is!

Toewijzing vrijdag 13 JUNI 2008

2008-06-13T14:17:00.002+02:00

Vandaag kreeg ik het lang verwachtte telefoontje van ROH (Erika) met het blije nieuws dat ik een zoontje heb.
Mijn zoontje noemt Tibo Estifanos. Hij is geboren op 27December2007.
Hij weegt 6.7 kg en is 68 cm groot.

Stilte voor de storm?!?

2008-06-11T09:52:00.002+02:00

We zijn alweer een maandje verder in adoptieland...
Er is niet veel te vertellen over toewijzingen... het blijft stil aan de overkant.
Ondertussen staan er zo veel kandidaat adoptie ouders op de wachtlijst dat er van ROH de beslissing werd genomen om een 'tijdelijke' stop in te voeren. Dit wil zeggen dat de lijst niet meer wordt aangevuld met nieuwe kandidaten tot de huidige lijst is verwerkt...
Voor het einde van deze maand 'zouden' er weer toewijzingen zijn.
In augustus en september is het altijd een stille periode (verlof periode voor Ethiopië). Geen toewijzingen, courtdates, ...

Op mijn thuisfront is het:
Ondertussen genieten van alle kleine dingen... Lekker terraske doen, wandelen, lekker niksen, genieten van het zonneke, familie, vrienden...zo gaat de tijd verder zonder te veel zorgen.

't is stil aan de overkant...

2008-05-05T16:43:00.002+02:00

't is stillekes in adoptieland.
Af en toe is er eens een toewijzing maar niet erg veel...
Ondertussen sta ik op de totaallijst op de 28ste plaats.
Donderdag vertrek ik nog eens naar Frankrijk.

30 april

2008-04-23T22:36:00.002+02:00

't is alweer een hele tijd stil geweest in adoptieland!
Volgende week 30apr2008 komt Mr. Bruk naar België.
Mr. Bruk is de bemiddelingspersoon in Ethiopië.
Samen met de andere KA die vooraan op de lijst staan, zal ik hem ontmoeten.
Wie weet komt er dan snel wat meer nieuws over toewijzingen.

Onthaalmoeder

2008-04-02T09:19:00.002+02:00

Enkele maanden geleden heb ik na veel 'over-en-weer' gepraat me op de wachtlijst kunnen zetten voor een plaatsje bij een onthaalmoeder. Ooorspronkelijk wou ik mijn kabouterke laten opvangen door familie maar daar zou hij niet veel leeftijdsgenootjes zien. Ik heb dan gekozen voor twee dagen per week een onthaalmoeder te reserveren. Vorige week kreeg ik telefoon dat er een plaatsje vrij komt in november! Ik mocht even contact opnemen met de onthaalmoeder en dan laten weten of ik het plekje wil reserveren. Dat voelt toch wel raar. Mijn kabouterke is nog in Ethiopië en nog niet toegewezen en toch moet je bepaalde beslissingen gaan nemen die volledig met hem temaken hebben... Het eerste contact (ben op bezoek geweest) viel reuze goed mee. Vandaag geef ik aan de overkoepelende organistatie door dat ik het plekje reserveer.

Op het adoptietraject heb je veeeel tijd om alles voor te bereiden...
Soms geeft dat echt wel vreemde situaties maar 't is alweer een leuke stap vooruit.

Nieuws in adoptieland

2008-03-12T20:48:00.002+01:00

Na een zalige short ski in Italië deed ik vanmorgen mijn mails open en.... vol ongeduld kon ik tussen de vele mailtjes lezen dat er 10 kindjes toegewezen zijn. Dus ik schuif alweer een heel stuk naar voor op de wachtlijst.
Wat spannend!!!
een dikke proficiat aan alle mama's en papa's die een kindje toegewezen gekregen hebben!

Nieuws

2008-03-06T16:46:00.002+01:00

De toewijzingen zijn weer begonnen!! Yippieee!

De berichtjes en de babbels van iedereen de laatste dagen hebben me goed geholpen om door mijn dipje te geraken. Fijn dat jullie er zijn!

Straks vertrek ik nog eens op short ski naar Italië.

Wat een verademing!

Dipje

2008-02-25T11:25:00.002+01:00

Amaai wat een week... alles was me te veel... vooral het wachten was even moelijk...
Tot eind 2007 was het wachten een beetje eenvoudiger. Ik kon me dan sussen met het idee dat de toewijzing pas 'volgend jaar' zou zijn. Nu zijn we 2008 en nu valt het idee 'volgend jaar' weg en voelt het wachten zo wezenloos aan. Er is geen datum, geen maand, ...
Dat gevoel was even de overhand aan het krijgen de afgelopen week.
Vanmorgen deed ik even de mailbox open van de yahoo praatgroep en wat zag ik daar staan...
Er zouden de volgende week (eind deze week of in de loop van volgende week) dan toch weer wat toewijzingen zijn. Wel eerst uit het MOC (het weeshuis waar alleenstaande niet meer terecht kunnen) maar zo schuif ik dan misschien weer wat plaatsjes op...
Hopelijk is het wrange gevoel nu weer voor een tijdje de kop in gedrukt!!!
Nu is het zeker weg!!! Op naar de volgende toewijzingen!!

Toch nog toewijzingen deze maand

2008-01-30T09:31:00.000+01:00

Er zouden toch nog meer toewijzingen geweest zijn deze maand! Proficiat aan de nieuwe mama's en papa's
In totaal 3 (1 meisje en 2 jongens). Dat maakt dat ik op de totaallijst (alle leeftijden, alle voorkeuren -sibling, jongen , meisje, geen voorkeur-) alweer wat plaatsjes naar voor geschoven ben. Ik sta nu op de 43 plaats als je alle toegewezen kindjes er niet meer bij telt.
De lijst met voorkeur -jongetje of geen voorkeur- is ook alweer wat korter geworden!
Nu voelt het echt als 'de laatste rechte lijn'...

Terug van zalige vakantie

2008-01-28T20:26:00.000+01:00

Zondag op de middag terug aangekomen in België van een zalige ski en snowboard vakantie in Italië.
Onmiddellijk de computer opgestart want het is EIND JANUARI en volgens ROH zouden er dan toewijzingen verwacht worden... en pfffffffffff in de plaats van veel toewijzingen was er eentje (wat kan wachten toch lang duren). Toch een dikke proficiat aan de nieuwe mama en papa.
Verder was er een heleboel vertraging op de courtdate en dus ook afreis datum voor een aantal gezinnetjes met een toewijzing in december! En dan zeuren wij over wachten en het moeilijk hebben...! Op één van de blogs van andere KA heb ik de link gevonden van de reportage van de Bulgaarse special need weesjes... ik was er door geraakt (lees gechokeerd) maar wil hier toch de link op de site zetten! Neem je tijd (1 uur film)
http://video.google.com/videoplay?docid=-9176914173325307126

En nu maar hopen op een heleboel toewijzingen...!

Tijd opvullen

2008-01-17T12:47:00.000+01:00

Om de tijd wat op te vullen en niet continu bezig te zijn met 'wachten' heb ik dit jaar nog twee snowboard vakanties geboekt. Vrijdag vertrek ik voor de eerste periode snowboarden in Italië. Ik zal naar goede gewoonte op het skicentrum latemar de pistes afzoeven! Nu nog even genieten van dat soort vakanties de volgende drie jaar zal het voornamelijk centerparks en zomervakanties worden (ook erg leuk). Als mijn zoontje groot genoeg is kunnen we dan samen gaan skiën.
't Is wel goed om er nu even tussen uit te zijn dat doodt de tijd wat meer. Tegen dat ik terug ben (eind januari) dan zal er misschien alweer wat veranderd zijn op de toewijzingslijst.

2008

2008-01-02T14:21:00.000+01:00

Het jaar van de grote veranderingen!
Zoveel dingen die hetzelfde blijven, zoveel dingen die veranderen,...
Wat spannend.

Prettige feesten aan iedereen!

2007-12-21T13:19:00.000+01:00

Aan alle KA wachtende op de lijst wens ik een snelle toewijzing in 2008. Alle adoptie mama's en papa's met een toewijzing eind 2007 wens ik een goede reisvoorbereiding, een fijne reis en vele fijne uurtjes samen met jullie kind(jes).
Aan alle andere wens ik alles wat je maar wil om gelukkig te zijn.

De knoop doorgehakt

2007-12-17T14:05:00.000+01:00

Na een heletijd met de vraag rondgelopen te hebben 'Een draag doek of een buggy mee naar Ethiopië?' heb ik dan uiteindelijk toch de knoop doorgehakt gekregen. Ik moet wel zeggen dat ik blij ben met de info die ik kreeg vanuit adoptieland (forum). Ik ben even op de website van mistermirko gaan kijken en was bijna onmiddellijk overtuigd! Alleen kwam er dan nog de vraag de mei tai of de ringsling... de mei tai is voor langere afstanden beter omdat deze goede ondersteuning geeft voor zowel de drager als het kindje. de ringsling is dan weer meer ideaal voor korte afstanden en snel in en uit de draagdoek nemen van het kindje.
Vrijdag de bestelling geplaatst voor een beide. Stillekes aan komt alles op ze'n pootjes terecht.

Prik

2007-12-12T08:26:00.000+01:00

Gisteren ben ik naar het tropisch instituut gegaan om de nodige prikjes te gaan halen.
Nu ben ik een paar pijnlijke plekken en een gele kaart rijker. De volgende stap in adoptieland is alweer genomen.

weer toewijzingen

2007-12-03T20:10:00.001+01:00

Een dikke proficiat aan de drie gezinnetjes waar een toewijzing is geweest de voorbije week!
Dat jullie nu maar snel kunnen afreizen naar jullie zoontje of dochtertje.

Door deze toewijzingen kom ik op een 7ste plaats op de wachtlijst voor een babyjongetje (0-1 jaar) als je alle reeds toegewezen kids en de personen met STOP niet meetelt sta ik nu op de totaallijst op de 48ste plaats.

Vorige donderdag ben ik de voorbereidingsavond geweest. Het was fijn om op een heel aantal zaken wat meer antwoord te krijgen. Het wordt nu allemaal meer concreet. We hebben wat meer info gekregen over het hotel, de vluchten, de overdracht en al de rest wat we moeten weten over de reis. Verder kregen we een filmpje te zien over Ethiopië en één van de weeshuizen. We kregen ook wat meer info over de mogelijke gezondheidstoestand van de kindjes, onze eigen gezondheid (welke vaccins, wat neem je mee van medicijnen, etc). En op het einde kregen we ook nog wat uitleg rond het overgaan tot volle adoptie.
Het was behoorlijk laat voor thuis was maar zeker en vast de moeite.
De weg naar mijn kabouterke wordt al maar korter! Voor sommigen heeft de Sint een leuke verrassing gebracht dit jaar misschien is het bij mij de paashaas (en anders de ooievaars). Op naar de volgende toewijzingen en op naar 2008.

Sinterklaasfeest op het werk.

2007-11-29T12:44:00.000+01:00

Al bijna 8 jaar werken mijn nicht(je) Ellen en ik samen op hetzelfde bedrijf. Elk jaar wordt er een gigantisch Sint feest georganiseerd voor de kindjes van alle werknemers. Er was heel wat te doen voor de kids. Springkastelen, klimmuur, paardemolen, pingpongtafels, fietskes, etc. Er waren koffiekoeken, frietjes, hotdogs, hamburgers en natuurlijk ook handen vol met snoepjes die door zeer enthousiaste pieten werden rondgedeeld.

We hebben ons geen moment verveeld! Zelfs de klimmuur mocht niet ontbreken in het pakketje spelen met Bjorn.

Sint volgend jaar kom ik zeker terug maar ditmaal met mijn kabouterke ... en ... Ellen en Bjorn.

Ellen Bjorn merciekes voor de leuke namiddag

nog een bericht van ROH vandaag

2007-11-26T12:17:00.000+01:00

Op donderdag 29 november organiseert ROH een voorbereidingsavond. Deze avond start om 19 uur en gaat door in de ROH kantoren te Berlare. Er wordt meer informatie over de procedure in Ethiopië, een aantal medische aspecten gegeven.

Ik zal er zeker zijn!

nieuws over de werking van weeshuizen

2007-11-26T12:14:00.000+01:00

Vandaag kreeg ik een mailtje van ROH met volgende tekst:
het Missionaries of Charity weeshuis in Addis Abeba wil niet langer kinderen voorstellen aan alleenstaande vrouwen. Ze kiezen ervoor om alleen nog kinderen voor adoptie voor te stellen aan gehuwde koppels. Wat wil dit nu concreet zeggen: Alleenstaande vrouwen komen niet meer in aanmerking voor adoptie van een kindje uit het MOC weeshuis. Er is geen reden tot paniek. Het kids care weeshuis blijft werken zoals vroeger. Dit wil zeggen dat alleenstaanden en gehuwden een toewijzingen kunnen krijgen uit het Kids care weeshuis.
Voor de alleenstaanden op de wachtlijst kan dit gevolgen hebben voor de toekomst. Het zou kunnen dat wanneer Bruk ons één kindje voorstelt uit het MOC weeshuis en je bent als alleenstaande de volgende, dat we je zullen moeten overslaan. Komt er een toewijzing uit Kids care, dan wijzen we het kindje uiteraard aan de eerste toe op de wachtlijst.

Ik heb even de telefoon genomen en naar ROH gebeld. Voor de wachttijden zou dit niet veel veranderen....!

Toewijzingen November

2007-11-14T12:24:00.000+01:00

Een dikke proficiat aan alle nieuwe mama's en papa's!

Door de laatste toewijzingen (in november) sta ik op de voorkeurslijst (lijst jongetjes en geen voorkeur van geslacht tussen 0-1 jaar) op de 8 ste plaats!!!!!!!!!

Ik moet eerlijk zeggen dat dit wel spannend is. Wat moet dat zijn als je helemaal vooraan staat...

Nieuwe lijst ROH

2007-11-02T09:45:00.000+01:00

na de nieuwe toewijzingen en aanpassingen aan de lijst van oktober sta ik op de 75ste plaats of als je alle toegewezen kindjes en mensen die gestopt zijn niet mee rekend op de 55ste plaats algemeen. Ook op de lijst voor de keuze die ik maak (jongetje onder 1 jaar) ben ik alweer heel wat plaatsen naar voor geschoven.Ondertussen hebben ze (ROH)de gevraagde leeftijd van mijn kabouterke ook aangepast naar 0-6 maanden. Ik heb hierover in Frankrijk heel lang nagedacht om uiteindelijk toch te vragen om de leeftijd naar beneden te zetten... Ik heb erg genoten van mijn metekindje als ze nog erg klein was. Ik geniet nu ook elk moment van haar nu ze groter is maar toch vond ik het ook heel leuk als ze nog een baby'tje was. Vandaar de keuze.
Ondertussen is het kamertje klaar. Ik heb al heel wat kleertjes (mini sokjes, broekjes, hemdjes, PJ's, pakjes, ...) gekregen en gekocht. Er staat al een heleboel speelgoed klaar. Nu alleen nog mijn kabouterke en dan is het plaatje volledig.
Ondertussen gaat het leven gewoon zijn gangetje... in adoptieland word je een krak in het leren wachten en geduldig zijn.

Proficiat

2007-10-25T22:06:00.000+02:00

Aan alle pas nieuwe mama's en papa's een dikke proficiat met hun kindje. Aan alle andere wachtende wens ik nog veel sterkte.

Terug thuis

2007-10-01T14:03:00.000+02:00

Na een maandje genieten in de Pyreneeën ben ik opnieuw in ons landje.
Gisteren alles ingepakt in de auto en in één keer naar huis gereden.
Vandaag was ik alweer paraat op het werk...was dat een schok ben nog steeds aan het afkicken van het Joia ritme. Heel de weg naar huis heb ik me enorm verscheurd gevoeld. Het gevoel van nog willen blijven bij goeie vrienden in een prachtige streek met een aangenaam werkritme, lijnrecht daar tegenover de ratio (het zout op de patatten verdienen, geen verlof meer hebben, allerlei verplichtingen). Maar ja al die dingen slijten weer met de tijd.
Ondertussen ben ik ook even naar de site van ROH gaan kijken. De weken dat ik in Frankrijk was had ik daar niet veel tijd voor. En wat zag ik ... nog geen veranderingen aan de wachtlijst...
Niet veel gemist dus! Nu maar wachten met alle andere die op de lijst staan.
Straks ga ik de foto's inladen op mijn PC en er enkele op mijn blog plaatsen.

Ness

En... back in business!!!

2007-08-30T11:55:00.000+02:00

Yiepieeeejeeeeeeeeeeej!!!! Vandaag effe een belleke gedaan met ROH. Ze hebben heel de papierwinkel goed ontvangen en alles zag er goed uit (bedank natoris Michielsen). Het verslag van het openbaar ministerie hebben ze ook al dus op naar de vertaling van het dossier. Voor mij betekent dat dus RUSTIG GENIETEN VAN MIJN MAANDJE VAKANTIE OP JOIA. En de rest wordt gewoon geregeld door ROH. Da's pas een goeie start van het verlof!

Ness

korte tegenslag

2007-08-22T11:18:00.000+02:00

pfffffff nog even een stap terug in het in orde krijgen van alle papieren...
Er waren een aantal papieren niet in orde (bedankt stadhuisbediende van Scherpenheuvel Zichem voor deze grrrrrrrrrrr) dus... nog eens opnieuw beginnen. Ik even niet RELAXED!!! Maar na een telefoontje met Bob (een goeie vriend)... papieren via hem naar een notaris en vanmorgen van Bob het verlossende telefoontje 'Alles is getekend !!!'

Ook even gebeld met ROH. De vertaling van mijn dossier zal nog even op zich laten wachten (wegens nog heel wat dossiers voor mij) maar op zich is dat geen drama... het komt wel allemaal op zijn pootjes terecht dus... ZEN..... OHMMMMMMMM

Gelegaliseerde documenten

2007-08-08T12:34:00.000+02:00

Ja eindelijk!!!
Vandaag telefoontje gekregen van het stadhuis van Scherpenheuvel-Zichem. De burgemeester zal uiterlijk tegen maandag (nu maandag) alle documenten legaliseren. Ik mag ze dan dinsdag of woensdag gaan ophalen. Dan alles in een briefomslag en ze per aangetekende naar ROH sturen. Ben ik blij. Het is toch allemaal een geloop om die papieren in orde te krijgen. Nu maar hopen dat alles in orde is voor ROH en dat de vertaling van het dossier kan starten.

Toch langs deze weg even de mensen bedanken die er tijd/ energie en moeite in gestopt hebben (burgemeester Claes, dokters praktijk Ten Bossche, mama en papa en de rest van de familie, ROH (Fien), Erik en collega's van het bankkantoor, collega's van het werk(Martine en Wim voor de nodige documenten, al de andere voor de interessen en de steun) , vrienden (Line en Nico voor de mooie brief en al de andere voor de steun).

En nu maar wachten op de rest van het verhaal!

Aan de andere kandidaat adoptiemama's en papa's veel moed in het wachten.

Ness

Joia en andere

2007-07-29T12:53:00.000+02:00

De laatse documenten eindelijk bij elkaar gekregen. Volgende week heeft de burgemeester tijd om alles te tekenen. Oef!
De hele maand september ben ik in joia (zie foto hiernaast).
Ik ga er een maandje helpen en genieten van de omgeving. Daar vind ik steeds de juiste setting (omgeving, mensen, lekker eten, leuke babbels, niets doen, actief zijn, etc) om de batterijen helemaal terug op te laden.
Ondertussen (na 5 jaar) is joia een tweede thuis in plaats van een vakantie verblijf. Freddy en Lisette zijn vrienden met een warm en groot hart. eens ik terug ben hoop ik alweer een stukje opgeschoven te zijn op de wachtlijst.

Ness

Eindelijk een blog

2007-07-25T18:24:00.001+02:00

VAndaag even de tijd genomen om ook een blog aan te maken.

Sinds vorig jaar mei ben ik gestart met de adoptieprocedure.
Op het laatste nippertje in de 'last minute' voorbereidingscursus ingeschreven.
Na een welverdiende vakantie ben ik in Leuven op de jeugdrechtbank verschenen (eerste maal) in september. Het MO werd aanbevolen en dan kwam de eerste beproeving... drie maanden wachttijd voor aanvang MO. Het huisbezoek was op 29JAN2007, de volgende data waren 07FEB2007, 26FEB2007 en 05MAA2007. Na een heleboel zenuwen op 05APR2007 het verlossende groene kaartje in de brievenbus met de boodschap dat ik het verslag van het MO kon inlezen. Onmiddellijk dezelfde dag nog naar Leuven gereden om het verslag in te kijken.
Het was over de hele lijn positief en op die wijze natuurlijk ook leuk om lezen. Er stonden heel wat hartverwarmende zaken in. Op 24APR2007 mocht ik verschijnen op de jeugdrechtbank.
Dan was er weer een hele tijd van wachten. Uiteindelijk begin juni het bericht dat ik het adoptiebureau naar keuze mocht doormailen aan K&G. Nog een dag later telefoon van Fien (ROH). Op 21JUN2007 was het intake gesprek. Ondertussen sta ik dus op de wachtlijst voor een jongetje tussen 0-1jaar. ik ben vollop bezig met het verzamelen van de juiste documenten. Ik heb volledige medewerking van de burgemeester voor het legaliseren van de nodige documenten.

Nu is het met spanning mee wachen met alle andere kandidaat adoptie ouders.

Groetjes

Ness